با سلام خدمت بازديدكنندگان عزيز و قبولي طاعات : راستش امروز نمي دونستم چي آب كنم و در چه موردي باشه _خيلي فكر كردم كه چي باشه ولي مخيله افكارم به جايي راه نداد و همين موقع ياد همون روز هايي افتادم كه تازه وبلاگ رو درست كرده بودم و چه چيزايي و بدون هدفي مي نوشتم واقعا چرت مي نوشتم و البته اين رو بگم كه اون مطالبي هم كه ميذاشتم از وبلاگ هاي ديگه بود و هيچيش از خودم نبود و هدفم از داشتن وبلاگ فقط سرگرمي و كنج كاوي در مورد وبلاگ داشتن بود الان تقريبا 2سال از ساخت وبلاگ ميگذره و درست شهريور85 بود و همين روزها بود كه درستش كردم نزديك مهر ماه _ولي بعد از مدتي به وبلاگم جهت خاصي دادم و سعي كردم مطالبش از خودم باشه وبه جاي اين چيزهاي چرت و پرت يه چيزهاي آموزنده بنويسم كه هم به درد خودم بخوره و هم به درد آيندم و همچنين به درد شما دوستان عزيز و مخاطبان وبلاگ قلم نو ، من از وبلاگ نويسي تو مدت اين 2 سال خيلي چيزها ياد گرفتم و همه اينا رومديون خدا و در مرحله بعد دوستان به خصوص آقا مهدي ميدونم كه چند روزه ديگه عروسيشه اگه خدا بخواد ...

نتيجه گيري از داشتن يه وبلاگ مفيد در مرحله اول واسه خودمون و بعد واسه دوستان:

1_من با شروع به وبلاگ نويسي علاقم به نوشتن و به قول خودمون انشام خوب شد و البته ديكتم كه تو دوران دبستان خيلي ضعيف بودم هم تقويت شد و البته مسلط شدن به كيبورد و كامپيوتر...

2_بعد هم از اين وبلاگ چيزهاي خيلي خوبي در مورد اسلام و دين و ...ياد گرفتم در قبل من خيلي علاقه به اين جور مسائل نداشتم ولي الان به حول قوه الهي خيلي خوشحالم كه به اين سو دارم حركت مي كنم و يه جورايي با اين مطالب انس پيدا كردم.

3_و همچنين چيزي كه نصيبم شد اين بود كه با توجه به رشته اي كه داشتم يعني برق  ، تصميم گرفتم واسه يادگيري  مطالبم در مورد برق كه بهتر ياد بگيرم و علاقم بيشتر بشه يه وبلاگ در مورد رشتم به همراه دوستم ميلاد... بزنم كه با اين كار اولا علاقه ام بيشتر ميشه و بعد مطالبي كه از سايت هاي ديگه دستمون ميرسه اول خوب خودمون مطالعشون كنيم و بعد با نام خود شخص نويسنده تو وبلاگ بزنيم كه اين بهترين  و شايد آخرين استفاده مفيد از وبلاگ داشتن بود _من اول از روي مانيتور مطالب رو مي خوندم ولي با توجه به خستگي و اذيت شدن چشم تصميم گرفتم از اونا پرينت بگيرم و تو اوقات بيكاري ازشون بخونم كه مطالب رو بتونم تو وبلاگ بذارم و بقيه استفاده كنن .

4_و شايد مهم ترين چيزي كه در اخر بدستش آوردم علاقه مند شدن به زبان انگليسي بود كه قبلا هم زمينش رو داشتم چون مطالب تو اينترنت كه فارسي باشن و البته خوب و خوندني معمولا كم هستن و مطالب قديمي و به روزي نيستن مطالب مفيد و به روز انگليسي بود كه ما نمي تونستيم معنيش كنيم تصميم گرفتيم به طرف زبان انگليسي هم  حركت كنيم كه اين خودش واسه خودمون خيلي ارزشمند بود و خدا رو شاكرم كه اين قوت رو در ما ايجاد كرد كه بتوانيم تمامي اين كارا رو در مورد اين 2سال انجام بدهم و اين اراده اصلا در خودم نمي ديدم ...اين رو واقعا ميگم از روي صداقت خودم

5_و در آخر دوستاني كه تونستن از اين مطالب به نحو احسن استفاده كنن كه اين منو از همه چيز بيش تر خوشحال ميكنه ...

الان هم كه ديگه دانشگاه و سر كلاس رفتن ها شروع شده كمتر مي تونيم به اين جور كارا برسيم ولي سعي خودم رو مي كنم ذره اي از اين ارادم و نوشتنم كم نشه اگه خدا بخواد...

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : قرآن را با صداهاى (خوش) خود ، زينت بخشيد .

چگونه قرآن بخوانیم

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : تو تا آن زمان قرآن مى ‏خوانى ، كه تو را (از گناهان) باز دارد . پس اگر باز نداشت ، قرآن نخوانده‌اى .

ثواب شنیدن و تلاوت قرآن

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هركه به يك آيه از كتاب خدا گوش دهد ، برايش ثوابى دو چندان نوشته شود و هر كه يك آيه از كتاب خدا تلاوت كند ، روز قيامت آن آيه نورى براى او باشد .

فرصت بندگی

پیامبر خدا فرمود: آن ماهی است که در آن به میهمانی خدا دعوت شده‌ اید و در آن از اهل کرامت خدا قرار داده شده‌ اید نفس هایتان در آن تسبیح است. خوابتان در آن عبادت است. عمل خیر شما در آن پذیرفته است و دعای شما در آن مستجاب است.

روز آغاز سال

امام علی علیه السلام: آغاز هر سال نخستین روز از ماه رمضان است.

سعادتمندان و بیچارگان

پیامبر خدا صلی الله علیه آله و سلم فرمود: بدبخت واقعی کسی است که این ماه از او بگذرد ولی گناهانش امرزیده نشود پس آنگاه  که نیکوکاران به جوایزپروردگار کریمشان دست می یابند او زیانکار می گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله- وقتى (از سوى خداوند) به او گفته شد : بزودى امّت تو گرفتار فتنه خواهد شد ، پرسيدند : راه خلاص از آن چيست ؟ - : كتاب گرامى خدا ، همان كه باطل نه از پيش رو و نه از پشت سر بدو راه نيابد ، چيزى كه از سوى حكيمى ستوده نازل شده است . هر كه علم را در جز قرآن بجويد ، خداوند گمراهش كند .

امام صادق عليه السلام : دعا كن و مگو : كار گذشته است (و آنچه مقدّر شده همان مى‏ شود) ، همانا نزد خداوند عزّ و جل مقام و منزلتى است كه جز با درخواست به دست نمى ‏آيد .

سلاح کارگر

امام صادق عليه السلام : دعا ، از سلاح تيز كاراتر است .

دعا در خوشی و ناخوشی

امام باقر عليه السلام : سزاوار است كه مؤمن در هنگام خوشى و آسايش همان گونه دعا كند كه در هنگام سختى و گرفتارى .

راز اجابت نشدن دعاها

امام صادق عليه السلام - در پاسخ به گروهى كه از آن حضرت پرسيدند : چرا ما دعا مى‏ كنيم ، امّا مستجاب نمى‏ شود ؟ - : چون كسى را مى‏ خوانيد كه نمى ‏شناسيدش .

ماه رمضان ماه خداوند، ماه نزول قرآن و از شریف‌ترین ماه‌های سال است. در این ماه درهای آسمان و بهشت گشوده و درهای جهنم بسته می‌شود، و عبادت در یکی از شب‌های آن ( شب قدر ) بهتر از عبادت هزار ماه است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در خطبه شعبانیه خود درباره فضیلت و عظمت ماه رمضان فرموده است: «ای بندگان خدا! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما روی آورده است؛ ماهی که نزد خداوند بهترین ماه‌ها است؛ روزهایش بهترین روزها، شب‌هایش بهترین شب‌ها و ساعاتش بهترین ساعات است.
بر مهمانی خداوند فرا خوانده شدید و از جمله اهل کرامت قرار گرفتید. در این ماه، نفس‌های شما تسبیح، خواب شما عبادت، عمل‌هایتان مقبول و دعاهایتان مستجاب است.
پس با نیت‌ای درست و دلی پاکیزه،‌ پروردگارتان را بخوانید تا شما را برای روزه داشتن و تلاوت قرآن توفیق دهد. بدبخت کسی است که از آمرزش خدا در این ماه عظیم محروم گردد. با گرسنگی و تشنگی در این ماه، به یاد گرسنگی و تشنگی قیامت باشید.»

آن گاه پیامبر اکرم وظیفه روزه‌داران را برشمرد و از صدقه بر فقیران، احترام به سالخوردگان، ترحم به کودکان، صله ارحام، حفظ زبان و چشم و گوش از حرام، مهربانی به یتیمان و نیز عبادت و سجده های طولانی، نماز، توبه، صلوات، تلاوت قرآن و فضیلت اطعام در این ماه سخن گفت.

منابع :
مفاتیح الجنان،‌ تفسیر نمونه، ‌ج 1، ص 634؛ المیزان، ‌ج 2، ص 15

ماه رمضان نهمین ماه از ماههای قمری و بهترین ماه سال است. واژه رمضان از ریشه «رمض» و به معنای شدت تابش خورشید بر سنگریزه است.
می‌گویند چون به هنگام نامگذاری ماه های عربی، این ماه در فصل گرمای تابستان قرار داشت، ماه «رمضان» نامیده شد، ولی از سوی دیگر، «رمضان» از اسماء الهی است. این ماه ماه نزول قرآن و ماه خداوند است و شب‌های قدر در آن قرار دارد. فضیلت ماه رمضان بسیار زیاد و نامحدود است.

به برخی از حوادث و رویدادهای مهم این ماه اشاره می‌شود:
وفات حضرت خدیجه در دهم رمضان سال دهم بعثت.
ولادت امام حسن مجتبی علیه السلام نیمه رمضان سال دوم هجرت.
جنگ بدر در سال دوم هجرت.
فتح مکه در سال هشتم هجرت.
مراسم عقد اخوت و پیمان برادری میان مسلمان، و ایجاد اخوت اسلامی بین پیامبر و امام علی علیه السلام.
بیعت مردم به ولایت‌عهدی امام رضا علیه السلام در سال 201 قمری.

منابع :
هدایة الانام الی وقایع الایام، محدث قمی، ص 21

از گرسنگى گريه ميكردند و او آنها را به وسائلى مشغول ميكرد و از گريه بازميداشت . براى آسوده كردن آنها ديگى كه جز آب چيز ديگرى نداشت بر پايه گذاشته بود و در زير آن آتش ميافروخت تا آنها خيال كنند برايشان غذا تهيه ميكند. باينوسيله آنها را خوابانيد. على عليه السلام پس از مشاهده اين جريان با شتاب بهمراهى قنبر بمنزل رفت . ظرف خرمائى با انبانى آرد و مقدارى روغن و برنج بر شانه خويش گرفت و بازگشت قنبر تقاضا كرد اجازه دهند او بردارد ولى حضرت راضى نشدند. وقتى كه بخانه آن زن رسيد اجازه ورود خواست و داخل شد، مقدارى از برنجها را با روغن در ديگ ريخت و غذاى مطبوعى تهيه كرد آنگاه بچه ها را بيدار نمود و با دست خود از آن غذا به آنها داد تا سير شدند.على عليه السلام براى سرگرمى آنها مانند گوسفند دو دست و زانوان خود را بر زمين گذاشت و صداى مخصوص گوسفندان را تقليد نمود (بع بع !) بچه ها نيز ياد گرفتند و از پى آنجناب همينكار را كرده و مى خنديدند مدتى آنها را سرگرم داشت تا ناراحتى قبلى را فراموش كردند و بعد خارج شد.قنبر گفت اى مولاى من امروز دو چيز مشاهده كردم كه علت يكى را ميدانم سبب دومى بر من آشكار نيست اينكه توشه بچه هاى يتيم را خودتان حمل كرديد و اجازه نداديد من شركت كنم از جهت نيل به ثواب و پاداش بود و اما تقليد از گوسفندان را ندانستم براى چه كرديد؟فرمود وقتى كه وارد بر اين بچه هاى يتيم شدم از گرسنگى گريه ميكردند خواستم وقتى خارج ميشوم هم سير شده باشند و هم بخندند.

شرط ديگر دعا ايمان و يقين است ، ايمان به رحمت بی منتهای ذات‏
احديت ، ايمان به اينكه از ناحيه او هيچ منعی از

فيض نيست ، ايمان داشته باشد كه در رحمت الهی هيچگاه به روی بنده‏ای‏
بسته نمی شود ، نقص و قصور همه از ناحيه بنده است . در حديث است : "
 يعنی آنگاه كه دعا می‏كنی‏
حاجت خود را دم در آماده فرض كن . علی بن الحسين زين العابدين عليهما
السلام در دعای معروف ابوحمزه كه اميد و اطمينان در آن موج می‏زند و آن‏
حضرت در سحر ماه مبارك رمضان می‏خوانده است اينچنين به خدای خود می‏گويد

بار الها ! من جاده‏های طلب را به سوی تو باز وصاف ، و آبشخورهای‏
اميد به تو را مالامال می‏بينم . كمك خواستن از فضل و رحمت تو را مجاز ،
و درهای دعا را به روی آنان كه تو را بخوانند و از تو مدد بخواهند باز و
گشاده می‏بينم ، و به يقين می‏دانم كه تو آماده اجابت دعای دعا كنندگان و
در كمين پناه دادن به پناه خواهندگان هستی ، و نيز يقين دارم كه به پناه‏
بخشندگی تو رفتن و به قضای تو رضا دادن ، كمبودهای بخل و امساك بخل‏
كنندگان و ظلم و تعدی ستمكاران را جبران می‏كند .

هم يقين دارم كه آن كس كه به سوی تو كوچ كند راه زيادی تا رسيدن به تو
ندارد . و يقين دارم چهره تو در پرده نيست ، اين آمال و اعمال ناشايست‏
بندگان است كه حجاب ديده آنها می‏گردد .
حافظ می‏گويد :

گدايی در ميخانه طرفه اكسيری است گر اين عمل بكنی ، خاك زر توانی‏
كرد

 شرايط دعا

دعا را شرايطی است . شرط اولش اين است كه واقعا خواستن و طلب در

آنچه می‏خواهد به صورت يك احتياج و استدعا و حاجت درآيد ، همان طوری كه‏
اگر در يك نقطه بدن يك احتياجی پيدا شود تمام اعضا و جوارح شروع می‏كنند
به فعاليت و حتی ممكن است عضوی به مقدار زيادی از كار خود بكاهد برای‏
رفع احتياجی كه در فلان نقطه بدن پيدا شده است . اگر مثلا تشنگی بر انسان‏
غلبه كند اثر تشنگی در وجناتش پيدا می‏شود ، حلق و كبد و

معده و لب و زبان و كام همه آب می‏گويند . اگر هم در آن حال بخوابد آن‏
را به خواب می‏بيند ، چون واقعا بدن محتاج به آب است . احتياج روحی و
معنوی انسان كه جزئی از عالم خلقت است نسبت به كل جهان همين طور است‏
. روح انسان جزئی است از عالم وجود . اگر واقعا خواهش و احتياجی در
وجودش پيدا شود ، دستگاه عظيم خلقت او را مهمل نمی گذارد .
فرق است بين خواندن دعا و دعای واقعی . تا دل انسان با زبان هماهنگی‏
نداشته باشد دعای واقعی نيست . بايد در دل انسان جدا و واقعا خواست و
طلب پيدا شود ، حقيقتا در وجود انسان احتياج پديد آيد كه :

امن يجيب المضطرإذا دعاه و يكشف السوء »") .

گروهی از زنان شهر گفتند: همسر عزیز، غلامش را به خود فرا می‌خواند. چون این جریان به گوش همسر عزیز مصر رسید، زنان اشراف را به خانه‌اش دعوت کرده و برای آنان مجلسی آراست. سپس به هر کدام از آنان، نارنج و چاقویی داد و به آنان گفت که پوست بکنید. آن‌گاه به یوسف که در خانه بود، دستور داد که به مجلس بیاید. زمانی که یوسف وارد شد، زنان به محض دیدن یوسف، دست خود را بریدند. خداوند در قرآن فرموده است: هنگامی که همسر عزیز مصر از فکر آنان با خبر شد، به سراغشان فرستاد و از آنان دعوت کرد. سپس برای آنان، نارنج فراهم ساخت و به دست هر کدام چاقویی داد. در این هنگام به یوسف گفت: وارد مجلس آنان شوهنگامی که چشمانشان به یوسف افتاد، او را بسیار بزرگ شمردند. زنان در ادامه گفتند: این یک فرشته بزگوار است. همسر عزیز مصر گفت: این همان کسی است که به خاطر عشق و دوستی او، مرا سرزنش می‌کردید. آری، من او را به خویشتن دعوت کردم، ولی او خودداری ورزید. سپس گفت: اگر آن چه دستور می‌دهم، انجام ندهد، به زندان خواهد افتاد و به یقین، خوار خواهد شد. پس از آن، همه زنان، یوسف را به خود دعوت کردند و از او کام جویی خواستند. یوسف در آن خانه، از این وضعیت به ستوه آمد و دلتنگ شد و گفت: پروردگارا! زندان نزد من محبوب‌تر است از آن‌چه اینان مرا به سوی آن می‌خوانند. اگر مکر و نیرنگ آنان را از من بازنگردانی، به سوی آنان متمایل خواهم شد و از جاهلان خواهم بود. پروردگار نیز دعای یوسف را اجابت کرد و کید آنان را از او بگردانید. مراد از کید، حیله زنان است که رغبت یوسف را به آنان برمی‌انگیخت. پس از چندی، همسر عزیز مصر دستور داد که یوسف را زندانی کنند

فضيل بن يار گفت: امام صادق(عليه‌السلام) فرمود: بر جوانانتان از «غلات» بترسيد تا آن‌ها را فاسد نكنند؛ زيرا آنان عظمت خداوند را كوچك مي‌شمارند و براي بندگان خدا، ادعاي خدايي مي‌كنند. به خدا سوگند، همانا آنان از يهود، نصاري، مجوس و مشركان بدتر هستند. سپس امام فرمود: اگر غلو كننده به نزد ما بيايد او را نمي‌پذيريم، ولي اگر انسان گناهكار به ما پناهنده شود، او را مي‌پذيريم. به امام گفته شد: علت آن چيست؟ امام فرمود: غلو كننده، به ترك كردن نماز، زكات، روزه و حج عادت كرده است. بنابراين، نمي‌تواند عادتش را ترك كند و به فرمان‌برداري از خداوند بزرگ باز گردد، ولي انسان گناهكار وقتي حق را شناخت به آن عمل مي‌كند.

با سلام خدمت دوستان خوب قلم نو :

امروز كه از خواب بيدار شدم و البته از شب اين كاري كه مي خواستم انجام بدم تو سرم بود و امروز تصميم واقعي خودم رو گرفتم ///  من خودم شخصا وبلاگم رو تقريبا يك سال و نيم است كه درستش كردم و تنها يه هدف رو دنبال كردم  ( هدف واقعي خودم) واسم يه سوال پيش اومده بود و دوست داشتم از شما دوستان خوب قلم نو اين سوال رو بپرسم كه ما اين قدر مطلب زود به زود و يا نه دير به دير، آب مي كنيم، كه 100 درصد مطا لب در مورد اسلام ، دين ، پيغمبر است ///حاشيه نريم اين سوال واسم پيش اومده بود كه واقعا چقدر ، چقدر به اون مطا لبي كه مي نويسيم واقعا از ته ته ته دل ايمان داريم و چقدر تا حالا بهشون عمل كرديم ؟ و آيا تونسته در زندگي اجتماعي ما تاثير داشته باشه و حداقل تونسته يك قدم ما رو به خدا نزديك تر كنه ؟  دوست داشتم اين سوال رو از شما بپرسم و همچنين چند روز بعد جواب همين سوال را كه واسه خودم پيش اومده از ته ته عمق راستي و صداقت جواب بدم دوستان واسه اينكه شايد يه جورايي روشون نشه و يا دوست داشته باشن كسي نظراتشون رو نبينه مي تونند به صورت نظر خصوصي واسم بفرستن....